[PWC-MEDIA] Persbericht Universiteit Maastricht: Maastrichtse onderzoeker zorgt voor verbetering verhoortechniek politie

  • From: "Pers (BU)" <pers@xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx>
  • To: "Pers (BU)" <pers@xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx>
  • Date: Tue, 24 Feb 2015 09:19:05 +0100

[http://enews.nieuwskiosk.nl/template/798/trans.gif]

[http://enews.nieuwskiosk.nl/template/798/trans.gif]

[http://enews.nieuwskiosk.nl/template/798/trans.gif]

[http://enews.nieuwskiosk.nl/template/798/trans.gif]

Kunt u dit persbericht niet goed lezen? klik dan 
hier<http://enews.nieuwskiosk.nl/template/798/bDQgvgObIezrjmTSGNxbOg==.htm>

[http://enews.nieuwskiosk.nl/template/798/umpagebrandingtop.gif]

[http://enews.nieuwskiosk.nl/template/798/maintitle.gif]

24 februari 2015

[http://enews.nieuwskiosk.nl/template/798/bannerright.gif]



Maastrichtse onderzoeker zorgt voor verbetering verhoortechniek politie
Promotieonderzoek UM: kennis van rechercheurs over menselijk geheugen niet 
toereikend

Uit promotieonderzoek van Alana Krix blijkt dat Nederlandse rechercheurs 
onvoldoende op de hoogte zijn van mogelijkheden om informatie uit het verhoor 
van getuigen te halen. Getuigenverklaringen kunnen sterk in kwaliteit toenemen 
door getuigen meerdere malen te verhoren: een tweede verhoor kan minstens 25% 
meer correcte informatie opleveren door nieuw opgeroepen herinneringen. De 
accuraatheid van nieuwe details uit tweede verhoren wordt door (ervaren) 
rechercheurs echter gewantrouwd en zwaar onderschat. Krix pleit er daarom voor 
politie beter op te leiden en verhoortrainingen te herzien. Op 26 februari 
verdedigt ze haar proefschrift ‘Obtaining information from eyewitnesses: 
Effects of retrieval support in eyewitness interviews’ aan de Universiteit 
Maastricht. Het onderzoek is onlangs gepubliceerd in het wetenschappelijke 
tijdschrift PLOS 
ONE<http://enews.nieuwskiosk.nl/jump.aspx?i=501&e=21302&u=$uid$&li=275096&url=http://journals.plos.org/plosone/article**que**id=10.1371/journal.pone.0118641>.

Krix toonde in haar onderzoek aan 84 proefpersonen, bestaande uit Duitse 
politiestudenten, een film waarin een misdrijf werd begaan. Meteen na het zien 
ervan moesten de ‘getuigen’ een verklaring afleggen. Een week later werden ze 
gevraagd hetzelfde te doen. Tegelijkertijd vroeg ze een groep van 81 ervaren 
Nederlandse rechercheurs een inschatting te maken van de ‘memory performance’ 
van de getuigen, ofwel de accuraatheid van hun herinneringen.
Uit de resultaten van de proefpersonen bleek dat de totale score op 
accuraatheid erg hoog was, zowel in de verklaring die meteen werd gegeven 
(87%), als een week later (86%). Ook was 86% van de reminiscente details (nieuw 
opgeroepen herinneringen bij tweede verhoor) accuraat.

Verkeerde inschatting
Opvallend genoeg schatten de rechercheurs in het onderzoek de opbrengst van de 
getuigenverhoren veel lager in dan de werkelijke uitkomsten van de 
proefpersonen. De rechercheurs verwachtten zelfs dat de mate van accuraatheid 
sterk zou dalen, namelijk van 46% accuraatheid in verhoor 1 naar 27% 
accuraatheid in verhoor 2. Daarnaast schatten ze de accuraatheid van 
reminiscente details op 29% (versus werkelijke score van de proefpersonen van 
86%). De gehele inschatting van de rechercheurs heeft een zeer sterk verschil 
met de werkelijke uitkomst.

Krix: “Het is natuurlijk erg zorgelijk dat politiemensen die de betrouwbaarheid 
van getuigenverklaringen moeten beoordelen, de verklaringen sterk 
onderschatten. Dit geldt vooral voor reminiscente details, die haaks staan op 
het idee dat men juist informatie vergeet naarmate tijd verstrijkt. 
Rechercheurs geloven daarom dat reminiscentie alleen het gevolg kan zijn van 
misinformatie van bijvoorbeeld mede-getuigen of berichtgeving in de media.”

Volgens Krix komt dit door een gebrek aan kennis van de rechercheurs over de 
werking van het menselijk geheugen. “Onder psychologen is al lang bekend dat 
reminiscente details (die pas later naar boven komen) een natuurlijk fenomeen 
zijn van het geheugen en parallel optreden aan het vergeten van details. De 
politie moet daarin ook getraind worden. Trainingen moeten er tevens op gericht 
zijn om politiemensen met een bredere visie naar prestaties van ooggetuigen te 
laten kijken, om overgeneralisatie te voorkomen.”

Geheugensteuntjes: Self-Administered Interview
Behalve het meerdere malen verhoren van getuigen, kunnen bepaalde 
verhoortechnieken ook helpen toegang te krijgen tot de herinnering (retrieval 
support). Bijvoorbeeld door getuigen in een zogenoemd Self-Administered 
Interview (SAI) te vragen het incident te visualiseren of ze aan de hand van 
verschillende vraagstellingen herhaalde kansen te geven het incident zich 
opnieuw te herinneren.

Krix vergeleek in haar proefschrift getuigenverklaringen die verkregen waren 
met veel retrieval support (SAI), met verklaringen verkregen met weinig 
retrieval support (‘Free Recall’). De resultaten tonen dat retrieval support in 
het SAI de kwantiteit van de herinnering verbetert (meer details oproept) ten 
opzichte van interviews zonder retrieval support, terwijl de accuraatheid 
gelijk blijft. Dit geldt ook onder een hoge mate van stress, maar niet als een 
getuige afgeleid is.

Praktijk
Sinds het begin van haar promotietraject heeft Krix samengewerkt met de 
Nederlandse en Duitse politie. Dit heeft ertoe geleid dat de Nederlandse versie 
van het SAI (de Zelfrapportage voor getuigen - ZeG) inmiddels in gebruik is 
genomen in Nederland en is goedgekeurd door de Expertgroep Algemeen 
Rechercheren voor landelijk gebruik. In Duitsland werkt Krix samen met de 
politie in Hessen, waar momenteel een field trial loopt.


Noot voor de pers:
Alana C. Krix verdedigt haar proefschrift ‘Obtaining information from 
eyewitnesses: Effects of retrieval support in eyewitness interviews’ op 
donderdag 26 februari 2015 om 14.00 uur, Aula Minderbroedersberg 4-6, 
Maastricht.

Voor meer informatie over de inhoud van dit persbericht kunt u terecht bij 
UM-persvoorlichter Dunja Bajic, tel. 043 38 85243, e-mail 
dunja.bajic@xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx<mailto:dunja.bajic@xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx>
De afdeling Marketing and Communications van de UM is bereikbaar via 043 388 
5222, e-mail pers@xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx<mailto:pers@xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx>. 
Voor urgente zaken buiten kantooruren 06 4670 5574. Zie ook het 
Webmagazine<http://enews.nieuwskiosk.nl/jump.aspx?i=501&e=21302&u=$uid$&li=275150&url=http://webmagazine.maastrichtuniversity.nl>
 voor interessant onderzoek aan de UM en volg ons op Twitter: @MaastrichtU.

Terug naar boven



Based in Europe, focused on the world. Maastricht University is
a stimulating environment. Where research and teaching are
complementary. Where innovation is our focus. Where talent
can flourish. A truly student oriented research university.


Mocht u in de toekomst geen persberichten meer willen ontvangen, klik dan 
hier<mailto:pers@xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx> om dat aan ons door te geven.



[http://demo.nieuwskiosk.nl/images/poweredby.gif]<http://enews.nieuwskiosk.nl/jump.aspx?i=1&li=2729&url=http://enews.nieuwskiosk.nl/callmenow/callme.aspx**que**u=$uid$**amp**e=21302**amp**i=0&e=67&u=$uid$>
powered by e-News
digital content distribution

Other related posts:

  • » [PWC-MEDIA] Persbericht Universiteit Maastricht: Maastrichtse onderzoeker zorgt voor verbetering verhoortechniek politie - Pers (BU)