[PWC-MEDIA] Persbericht: Door het bos de bomen niet zien

  • From: Communicatie Herseninstituut <communicatie@xxxxxxxxxxx>
  • Date: Wed, 27 Nov 2019 15:56:09 +0000

Amsterdam, 27 november 2019
[cid:image001.jpg@01D5A543.910C9350]Door het bos de bomen niet zien
Onderdrukking door hogere hersengebieden

Onderzoekers van het Nederlands Herseninstituut hebben laten zien hoe het kan 
dat objecten minder opvallen wanneer ze omringd worden door gelijke objecten. 
Dit omgevings-onderdrukkend effect komt namelijk door feedback uit hogere 
visuele hersengebieden. De resultaten van het onderzoek zijn belangrijk voor 
het beter begrijpen van de manier waarop de hersenen het binnenkomend licht 
omzetten naar een samenhangend beeld. Het artikel is gepubliceerd in het 
wetenschappelijk tijdschrift Current Biology.

In het achterste deel van de hersenen zit het gebied dat verantwoordelijk is 
voor de verwerking van zicht. Een van de belangrijkste delen van dit gebied, de 
primaire visuele hersenschors, is het gebied waar een visuele prikkel voor het 
eerste de hersenschors bereikt. Zenuwcellen in dit gebied zijn gevoelig voor 
waarneming van objecten binnen een heel klein gezichtsveld. Wanneer je dus naar 
een specifiek object kijkt, worden de zenuwcellen in de primaire hersenschors 
actief en zie je het object. “Maar wanneer dit object omgeven wordt door 
soortgelijke objecten, blijken de cellen minder actief te zijn. Door het bos 
zie je eigenlijk juist de bomen niet meer,” zegt onderzoeker Alexander Heimel.

Omgevings-onderdrukkend effect
“Uit de theorie kwam al eerder het idee naar voren dat dit 
omgevings-onderdrukkend effect zou komen door signalen uit hogere visuele 
hersengebieden. Maar tot voor kort was hier weinig wetenschappelijk bewijs 
voor,” zegt hoofdonderzoeker Joris Vangeneugden, psychiater in opleiding aan de 
universiteit van Maastricht. Om erachter te komen of dit daadwerkelijk het 
geval was, hebben de onderzoekers de activiteit van muizenhersenen gemeten 
terwijl de muis naar plaatjes van verschillende groottes keek. Tegelijkertijd 
konden de onderzoekers telkens een paar seconden de hogere visuele gebieden 
stilleggen. Het bleek dat de activiteit in de primaire visuele hersenschors nu 
ook hoog was bij grote plaatjes terwijl dit niet zo was wanneer de hogere 
visuele gebieden actief waren. De onderdrukking van de omgeving werd dus 
minder. Dit laat zien dat de hogere gebieden inderdaad een soort feedback geven 
aan de primaire visuele hersenschors. “Ze zeggen als het ware tegen de primaire 
visuele hersenschors dat het zich moet focussen op een klein ding en niet op 
alles wat er te zien is,” illustreert Heimel.

Visuele prothese
Het begrijpen van deze stap is nodig om uiteindelijk te begrijpen hoe de 
hersenen het licht dat binnenkomt in onze ogen omzetten in een waarneming 
waardoor we snappen wat we zien. “Begrijpen hoe ons brein dit doet is 
essentieel voor het ontwikkelen van prothesen die ervoor zorgen dat mensen die 
blind zijn weer kunnen zien. Er alleen voor zorgen dat het licht het brein 
bereikt is niet altijd voldoende, wat er daarna mee gebeurt is nog veel 
belangrijker,” zegt Vangeneugden.

Noot voor de redactie
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Alexander Heimel, groepsleider 
bij het Nederlands Herseninstituut, via 
a.heimel@xxxxxxxxxxx<mailto:a.heimel@xxxxxxxxxxx> of 020-5664530

Artikel: Activity in lateral visual areas contributes to surround suppression 
in awake mouse V1 gepubliceerd in Current Biology

JPEG image

Other related posts:

  • » [PWC-MEDIA] Persbericht: Door het bos de bomen niet zien - Communicatie Herseninstituut