[ak93-feua] Fwd: [Alumni FE Unair] banyolan suroboyoan
- From: "yoyok setyo nugroho" <yoyok_sn@xxxxxxxxxxx>
- To: ak93-feua@xxxxxxxxxxxxx
- Date: Wed, 17 Jul 2002 00:39:08 +0000
From: "Tri Laksono" <tri-l@xxxxxxxxxx>
Reply-To: Alumni_FE_Unair@xxxxxxxxxxxxxxx
To: <ak96unair@xxxxxxxxxxxxxxx>, <Alumni_FE_Unair@xxxxxxxxxxxxxxx>,
<sma6sby@xxxxxxxxxxxxxxx>
Subject: [Alumni FE Unair] banyolan suroboyoan
Date: Tue, 16 Jul 2002 08:34:40 +0700
kanggo ngusir kangen karo Suroboyo....
Diuber celeng
Sore-sore mari mulih angon, Bunali pethuk ambek
Brudin.
"Waras ta !! " jare Brudin ndhik Bunali.
"Waduh dino iki aku meh mati disruduk celeng " jare
Bunali.
"Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?" jare Brudin.
"Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak
kileni ambek pring dhadhak nguamuk. Aku diuber-uber
katene disrudhuk, untunge iku celenge bolak-balik tibo
kepleset, dhadhi aku sempet menek wit klopo". jare
Bunali.
"Waduh cik sereme, lek aku sing ngalami wis pucet
kepuyuh-puyuh gak karuan" jare Brudin.
"Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?"
Drakula
Onok drakula loro jenenge Kentus ambek Kentir
Arek loro iki wis sak wengi gentayangan golek
mbun-mbunan gak oleh- oleh.
Wis meh katene isuk Kentir mbalik atik lambene abhang
kabeh belepotan getih.
Ndhelok ngono, Kentus malih purik, "Waduh awakmu kok
isok oleh getih akeh ?".
"Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! " jare
Kentir.
Mari ngono arek loro iku miber bareng. Gak sui terus
anjlok ndhik wuwungane bangunan.
"Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?" takok
Kentir.
"Yo kethok rek !! Sing cedhake pos satpam iku se ,"
jare kentus.
"Wah hebat awakmu . ." jare Kentir.
"Lho opoko masalae ? " takok Kentus.
"Soale aku mau gak kethok . ." jare Kentir.
Asmuni
Bunali lagi kulak sandal nang pasar.
Moro-moro onok arek marani Bunali.
"Lho sampeyan iki Asmuni Srimulat yo?" takok arek
mau.
"Dhudhuk !. Ngawur ae.!!" jarene Bunali.
"Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!" jarene
arek mau ngeyel.
Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk Asmuni
Srimulat, tapi
arek mau tetep ae ngotot gak percoyo.
Ndhik endhi ae Bunali ditututi ambek arek iku mau.
Mergo mangkel, akhire Bunali ngiyakno, cik arek iku
ndang ngalih.
"Yo wis tak akoni aku pancene Asmuni Srimulat!. Kate
lapo kon !!"
"Tapi kok gak mirip blas yo?" jare arek mau ambek
nginclik.
ASI
Yuk Jah lungo nang dokter anak ambek nggendhong
bayek.
Gak sui Yuk Jah diceluk mlebu, tibake doktere
guanteng.
Mari merikso bayeke, doktere takok nang Yuk Jah,
"Ning, arek iki
ngombe ASI opo susu botol ?"
"ASI pak dokter . . ." jare Yuk Jah.
"Wah lek ngono tulung aku prelu merikso susu
sampeyan, " jare doktere. Yuk Jah nurut, klambine
dibukak.
Mari ngono ambek doktere diperikso alon-alon.
Yuk Jah seneng ae, soale enak ambek doktere kan
ganteng pisan.
Wis mari merikso, doktere ngomong ngene, "Waduh Ning,
yo pantes bayek
sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu."
Jare Yuk Jah, "Dhudhuk aku sing nyusoni pak dokter ".
"Lha sopo maneh lho ? ." doktere bingung.
"Aku iki ewange . ."
Wedhi karo bojo
Mari pegatan muntiyadi terus rujukan maneh karo
romlah.
Masalahe muntiyadi cinta pol karo romlah.
Kapanane ndek kesatuanne muntiyadi, tentara
diperintah baris.
Tapi komandan njaluk barisanne dibagi loro.
Barisan sing pertama tentara sing wedi karo
bojone.
Barisan sing kedua tentara sing gak wedi karo
bojone.
Pas komandan ngecek barisan.
Barisan sing pertama akeh pol.
Barisan sing kedua cuman siji yo muntiyadi
Komandanne takok nang muntiyadi :
Opo'o peno kok gak wedi karo bojo.
"Lho aku iki ndek barisan kedua, dikongkon karo
bojoku" Jare
muntiyadi.
Nostalgia
Pas wayahe bulan purnama, Muntiyadi ngejak Romlah
ngelencer nostalgia numpak bronpit.
Mari ngono, arek loro iku tekan mburine pabrik paku.
"Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni lakon limang tau
kepungkur pas pacaran biyen ?" jare Muntiyadi.
"Iyo cak, setuju." jare Romlah.
Mari ngono, Romlah dilungguhno ndhik pager wesi
mburine pabrik paku iku.
Terus ambek Muntiyadi, Romlah dijak indehoi koyok
jamane pas pacaran biyen.
Moro-moro, Romlah lunjak-lunjak ambek awake horeg
kabeh.
Ndelok bojone giras ngono, Muntiyadi tambah
semuangat.
Wis oleh rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak
ceblok ndhik suket.
"Waduh dik, awakmu kok cik girase " jare Muntiyadi.
"Iyo cak, limang taun kepungkur, pager wesine gak
onok setrume. ."
Semongko
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben
bengi dijarahi wong,
padahal lagi wayahe panen.
Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing
ilang.
Jarene wong sing nyolong iku Wonokairun, tapi
Bunali gak wani
nangkep.
Akhire Bunali nemokno cara cik malinge kapok.
Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan
peringatan sing
onok
tulisane ngene, "Awas !!! Ati-ati lek arep
nyolong. Salah siji
semongkoku iki wis tak suntik racun"
Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok
limolas, Bunali
mulih.
Sisuke Bunali nyambangi kebone maneh, pas di ijir
semongkone sik
pancet limolas.
"Wah tibake malinge gocik, tak bujuki ambek
pengumuman ae wis wedhi
"
pikire Bunali.
Mari ngono Bunali ndhelok papan pengumumane
ambruk, wah paling
ketiup
angin, pikire Bunali maneh.
Pas diwalik, tibake papan pengumumane ditambahi
tulisan ambek
malinge,
"Awas !!! saiki onok loro".
Wedhus
Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus.
"Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?" jare
Bunali
"Yo lumayan " jare si Mbah
"Pira kabehe, Mbah ?" takon Bunali maneh
"Sing putih opo sing ireng ?"
"Sing putih, wis"
"Selawe"'
"Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'"
"Podho..." jare Wonokairun ambek ngarit suket
Bunali takon maneh.
"Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah.."
"Yo.."
"Pirang kilo mangane sakdino ?"
"Sing putih opo sing ireng ?"
'Sing ireng, wis'
"Yo kiro-kiro limang kiloan"
"Lha sing putih?"
"Podho . . ."
Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu
mbedakno sing putih tah
ireng, wong jawabane yo podho ae.
"Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu,
sampeyan mesti leren
takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal
masiyo putih utawa
ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok
opo?"
"Ngene lho, sing putih iku wehusku..."
"Lha sing ireng ?"
"Podho . . ."
Bajak Laut
Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines
ndhik angkatan
darat.
Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo
dingklang pisan, ambek
tangane
sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul
beras.
Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing
kiwo. Moto sing
tengen
wis cumplung ditutupi kain ireng malih koyok bajak
laut.
"Lho Mun, sikilmu opoko ? " takok Gempil.
Mari ngono Muntiyadi cerito pengalamane kijolan
sikile wong wedhok.
"Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?" Muntiyadi
genti takok nang
Gempil .
"Pas aku patroli nang Aceh, sikilku ngincak
granat, langsung
puthul.
Pas
iku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem,
akhire yo ngene
sikilku
dhadhi mek sithok".
"Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok
digenti cathoke
beras ?"
takok Muntiyadi maneh.
"Mari sikilku tughel iku mau, aku dirawat ndhik
barak. Moro-moro
barakku
dibom ambek mungsuh, kenek tanganku, langsung
tughel.
Pas iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok
blas, akhire aku
gelem. "
jarene Gempil maneh.
"Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok
cumplung pisan ?
Kelilipen
granat tah ?" takok Muntiyadi maneh.
"Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk
nyeritakno pengalamanku
iku
mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ".
jare Gempil.
"Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok
ditembeleki manuk
isok
motone cumplung". Muntiyadi mulai gak percoyo.
"Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk" jare
Gempil.
"Lho opoko ?" takok Muntiyadi.
"Iku pas dino pertama aku nggawe cathok beras".
Numpak Taksi
Muntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas
bengi.
Embong wis suepi, gak onok bemo sing lewat, ojek
yo gak onok.
Muntiyadi malih merinding disko opo maneh
ketepakan saiki malem
Jum'at kliwon.
Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh
lumayan pikire.
Mari mlebu taksi lungguh ndhik mburi, Muntiyadi
terus ngandani
supir
taksine njaluk diterno mulih nang Wiyung.
Mergo kekeselen, gak sui Muntiyadi langsung
keturon pules.
Pas enak-enak turu, Muntiyadi moro-moro keroso
taksine kok tambah
alon.
Bareng didelok dhadhak supir taksine wis gak onok,
tibake montore
mlaku dhewe.
Muntiyadi tambah gemeter pas ndhelok tibake
taksine lagi ngeliwati
kuburan.
Mergo gak kuat nahan wedhi, Mutiyadi bengok-bengok
ambek kepuyuh-
puyuh "Tolong !!. . .tolong !!".
Moro-moro seko jendelone taksi, onok endhase supir
taksi
njengongok.
Muntiyadi tambah pucet gak karuan, tibake supir
taksine ngomong
ngene.
"Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung,
montore mogok iki
lho. ."
Mercon
Kentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge
Kentus.
Pas ketemu arek loro iku podho kagete mergo Kentir
ambek Kentus
podho-
podho
sirae petal, raine gosong ambek untune yo podho
bogange.
Arek loro iku takok takokan opoko kok isok podho
bocele.
Kentir cerito lek raine rusak, sirae petal, ambek
untune ngowos
mergo
melok
nyemprot kobongan ambek mangap.
"Pas aku mangap dhadhak onok elpiji mbledhos" jare
Kentir.
Mari ngono Kentir takok nang Kentus opoko kok
sirae petal.
"Mari teraweh aku nyumet mercon ambek rokok. Mari
tak sumet,
mercone
tak
sawatno wong dhodhol soto terus ndhelik ambek
ngisep rokok.
Dhadhak wonge ngerti, aku diuber terus sirahku
digepuki pikulane
soto" jare Kentus.
"Lha lek raimu opoko kok gosong" takok Kentir
maneh.
"Mari sirahku waras, aku merconan maneh. Mari tak
sumet ambek
rokok,
mercone tak sawatno wong dhodhol bakso terus
dhelik maneh ambek
ngisep
rokok. Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari
ngono diguyang
dhudhuhe bakso" jare Kentus.
"Wok nemen kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek
untumu opoko kok
guwung
kabeh ?" takok Kentir maneh.
"Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet
mercon dhadhak onok
arek
pacaran liwat"
"Kapok kon, mulakno tah ojok seneng nginceng.
Paling kon digibheng
ambek
sing lanang " jare Kentir kemeruh.
"Gak ngono ceritone . ." jare Kentus.
"Opoko lho . .?" takok Kentir.
"Aku lali . . . Rokokku sing tak sawatno. . ."
Kepiting
Romlah njaluk ditukokno kepiting gawe buko.
"Yo wis tak tukokno nang rolak" jare Muntiyadi.
"Lho gak numpak bronpit tah ?" takok Romlah.
"Gak wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae" jare
Muntiyadi.
Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo.
Dhadhak ndhik bemo Muntiyadi pethuk ambek bekas
pacare biyen,
jenenge
Sablah.
"Lho cak Mun, kate nang endhi peno cak ?" takok
Sablah.
"Kate nglencer golek angin . ." jare Muntiyadi.
"Sakjane aku kate kulak kain, tapi wurung ae wis,
tak melok peno
ae"
jare Sablah ngalem.
Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium
Kapal Selam
Ndhik kono lak isis tah, dhadhi gak keroso
moro-moro wis sore.
"Waduh blaen iki, aku kudhu mulih, wis yo ." jare
Muntiyadi.
Mari pamitan, Muntiyadi mampir nang rolak tuku
kepiting diadhai
kresek.
Mergo gopoh kabeh, pas katene mlebu pekarangan
dhadhak kreseke
jebol,
kepitinge buyar kabeh.
Ambek nggurak kepitinge, Muntiyadi bengok-bengok
"Ayo cepetan
sithik . .wis meh tekan iki "
Krungu bojone bengok-bengok, Romlah ambek
muring-muring.
"Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha
mosok kepiting
digiring padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . ."
Wanita Besi
Sutaji gupuh kabeh marani kantor pulisi katene
lapuran.
"Waduh Pak Pulisi, aku sik tas ae dinunuti
Margaret Tatcher " jare
Sutaji.
"Sampeyan ojok macem-macem lek lapuran . " jare
pulisine gak
percoyo.
"Saestu Pak, asli aku gak mbujuk ". jare Sutaji.
"Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon.
Sampeyan pethuk Margaret
iku nang
ndhi ?" takok pulisine.
"Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang
arep mlebu tol Waru,
moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut.
Bareng wis munggah, aku kuaget tibake wong bule
iku Margaret
Tatcher. " jare
Sutaji.
"Lho kok sampeyan yakin lek iku asli Margaret
Tatcher ?" takok
Polisine.
"Aku yakine iku pas ngisi solar, dhe'e iku titip
njaluk tukokno
Mesran
Super, jarene ngelak. Lha sisane iku ditetesno
mripate, jarene
mripate perih
" jare Sutaji.
"Opoko ceritone kok dhe'e sampek isok nunut awakmu
?" takok
pulisine
maneh.
"Ceritone iku, dhe'e lagi melancong nang Suroboyo,
lha pas sampek
Demak
dhadhak moro-moro dhe'e diuber-uber wong akeh,
onok tukang rombeng,
onok
juragan besitua. Kabeh iku nggowok timbangan
dhewe-dhewe kepingin
ngiloni
dhe'e. Mergo wedhi, akhire dhe'e mlayu mbalik nang
hotel. Pas arep
tekan
hotel, dhadhak dhe'e pethuk ambek wong Timbang
Badan. Begitu
ndhelok
timbangan, Margaret tambah pucet kewedhen, terus
mlayu maneh sampek
akhire
pethukan ambek aku njaluk nunut. Pas tak takoni
arep nang endhi,
jarene
sembarang pokoke sing aman. Akhire yo tak jak
ngirim barang. Lha
saiki iku
aku arep lapuran ndhik sampeyan lek Margaret iku
ngilang maneh. Aku
wedhi
lek disalahno." jare Sutaji.
"Lho kapan dhe'e ngilang maneh ? " takok pulisine.
"Pas praotoku tak enggokno jembatan timbang "
Ketinggalan Sepur
Mari nglaporno margaret thatcher sutaji oleh tugas
maneh seko kaji
Imron.
Sutaji dikongkon ngeterno duwek rong juta gawe
mbayar utange kaji
Imron.
"Pak .....duwek rong juta iki dikekno sopo" ?
Takok sutaji.
"nggone Pak Bunali ndek Semarang" jare Pak kaji
"sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur" jare
sutaji maneh
"Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani
awakmu sampek stasion
sepur"
jare Pak Kaji.
Menene wong telu budal numpak sepur jurusan
semarang.
"Sepure sek suwe rek .....ayok ngopi karo rokokan
desek rek" jare
sutaji
Akhire wong telu mau ngobrol karo guyon cekikikan
ndek warung kopi.
Saking asyike guyon wong telu mau gak ngerti lek
sepure kate budal
Pas suorone sepur muni banter teett...tetttt ...
arek telu mau
kuaget
Mari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi
sepur
Gempil karo sujak mblayune luwih cepet dadi sik
isok mencolot mlebu
nang
sepur
Sutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut
.. wis ..
ketinggalan
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha
..ha ...
Wong sing ndelok ..sutaji ... ono sing sakno ..
ono sing bingung
...
ono
sing ngiro arek gendeng
Satpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo ..
dipikir saking
sedihe
terus dilampiasno ngguyu
"hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu
kekel opo' o?
jare
satpame
Sing kate lungo iku sakjane aku .... Sing numpak
sepur kok malah
sing
ngeterno aku ...
SPG
Sore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang
omahe Wonokairun.
"Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sandal.
"Oo monggo, monggo pinarak. "jare Wonokairun.
"Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke.
"Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare
Wonokairun.
"Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke
maneh.
"Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk "
jare Wonokairun
ambek
ngejak
cewek iku mau mlebu ruang tamu.
Mari ngono tamune ditinggal ngetren dhoro.
Pas Wonokairun mulih, tibake cewek iku sing
lungguh nang ruang
tamu.
Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu
ngamuk ae.
"Ibu teng pundhi to Pak ?" takok cewek SPG iku.
"Bojoku lungo nang kuburan ndhuk" jare Wonokairun.
"Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku
maneh.
"Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun
durung tau mulih
"
Njegur
Onok juragan tambak jenenge Sablah ngadakno
sayembara.
"Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal
oleh hadiah Sepeda
Montor."
jare Sablah.
Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi
gak onok sing wani
njegur
nang tambak.
Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo,
nyambik, bajul lan
sak
panunggalane.
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti
dhadhi montor
kijang
anyar.
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo
merinding ndhelok
boyone
guedhe-guedhe mangap kabeh.
Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor
kijang anyar
ambek
omah
sak isine.
Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi
meneng kuabeh,
moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.
Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi
gelut ambek boyo.
Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil
sebagai pemenang.
Cumak yo ngono, awake dhedhel kuabeh.
Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno
hadiae, tapi
Muntiyadi
nolak.
"Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus juta" jare
Sablah, tapi
Muntiyadi tetep nolak.
"Tak tambahi mas-masan sak kilo" jare Sablah
maneh, Muntiyadi tetep
gak gelem.
"Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti"
jare Sablah gak
gelem kalah.
"Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo
rene" jare
Muntiyadi.
Numpak Taksi 2
Mari jogo bengi Muntiyadi mulih numpak taksi.
Timbangane sepi, Muntiyadi njawil supir taksine
kate ngejak
ngobrol.
Pas dijawil dhadhak supir taksine kuaget setengah
mati.
Saking kuagete, sikile langsung mancal gas,
montore langsung
mencelat
katene nyosop warung.
Untunge, supire sik sempet ngincak rem, gak sidho
nubruk.
Muntiyadi ambek supire podho pucete gak isok
ambekan.
Pas wis tenang, Muntiyadi njaluk sepuro ambek
takon nang supire
opoko
dijawil ae kok kuaget.
Jare supire "Ngene lho cak, aku sik tas pertama
kali iki nyupir
taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing
pertama pisan."
Muntiyadi bingung "Lho mbiyen sampeyan kerjone
opo, kok isok sampek
kagetan koyok ngene ?"
"Aku mbiyen yo nyupir pisan" jare supir taksine.
"Supir praoto tah ?" takok Muntiyadi.
"Supir montor jenasah . ."
Sepuluh Ewu
Wonokariun ngejak gendakane, jenenge Mbok Cempluk,
perikso nang
dokter Bunali.
"Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes
kok athik
perikso."
takok
dokter Bunali.
"Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki
wis kewut pisan
umure 75.
Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku
iki main koyok
manten
anyar ?" takok Wonokairun ambek isin-isin.
"Lho lek sampeyan gak onok penyakit yo aman-aman
ae. " jare
doktere.
"Wah tepak lek ngono, cumak cik tambah mantep,
tulung aku ambek
bojoku
diperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak
main ambek bojoku
nang
kamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok
menowo onok opo-opo."
Jare
Wonokairun.
Batine Bunali, sak umur-umur lagek iki ono pasien
njaluk sing aneh
koyok
ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke
Wonokairun
dituruti,
mari
jantunge diperikso, wong loro iku main tutupan
layar. Lha Bunali
ngenteni
jogo-jogo lek misale wong loro iku gak kuat terus
jantungen.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok
Cempluk metu ngguya-
ngguyu.
"Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso
maneh, tibake pancene
sik
kuat. "Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok
khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
"Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat."
Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.
Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang
dokter Bunali. Persis
koyok
seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge,
mari ngono njaluk
dipantau
pas main.
Bunali yo nuruti ae wong pancen tugase sebagai
dokter.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok
Cempluk metu ngguya-
ngguyu.
"Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso
maneh, tibake pancene
sik
kuat. "Lak wis tak kandani, sampeyan sehat wal
afiat. Ojok
khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
"Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat."
Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.
Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang
dokter Bunali. Persis
koyok
seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge,
mari ngono njaluk
dipantau pas main.
Bunali wis mulai ngersulo, tapi yo sik dituruti.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok
Cempluk metu ngguya-
ngguyu.
"Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso
maneh, tibake pancene
sik
kuat. "Koyok minggu wingi, sampeyan sehat wal
afiat. Ojok
khawatir."
"Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun.
"Sik tah mbah, aku katene takok. Sampeyan lak wis
tak kandani lek
sampeyan iku sehat, laopo bolak-balik teko rene
ngongkon aku
mentelengi sampeyan main. Masio elek, aku iki
dokter rek !!,
dhudhuk
wasit smack down." Bunali mulai purik.
"Ngene lho dok, aku iki wis muteri sak Suroboyo,
Mbenjeng,
Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok
sewa kamar sing
ngisore sepuluh ewu ."
Pelabuhan
Muntiyadi oleh tugas jogo nang pelabuhan Tanjung
Perak mulai isuk
sampek sore.
Isuk-isuk kiro-kiro jam enem, Muntiyadi pethuk
ambek Togog numpak
sepeda gunung metu seko pelabuhan.
Muntiyadi curiga soale, sepedane Togog digandoli
glangsing guedhe
loro kiwo tengen.
Isine pasti sabu-sabu, utowo putaw pikire
Muntiyadi.
Mergo curiga, Togog dicegat terus digeledah kuabeh
mulai klambi,
kathok sampek kampes.
Mari ngono isi glangsinge yo disuntek pisan,
tibake isine mek pasir
thok. Gak onok nakobar blas.
"Kon laopo sepedaan nang kene ?" takok Muntiyadi.
"Ngene lho pak, aku iki seneng olahraga nang
pinggit laut, angine
enak." jare Togog.
"Lho laopo sepedamu apik-apik athik kon gandholi
pasir ?" takok
Muntiyadi.
"Sepedaku iki enteng pak, cik rodhok abhot sithik
yo tak gandholi
pasir iki." jare Togog maneh.
Pikire Muntiyadi yo masuk akal penjelasane Togog
iki. Mari KTPne
diperikso, akhire Togog diculno.
Sisuke, Muntiyadi pethuk Togog sepedaan maneh.
Mergo sik curiga, Togog diperikso maneh koyok
wingi.
Akhire pancen gak onok opo-opo, isine glangsing
cumak pasir thok,
Togog terus diculno maneh.
Kiro-kiro wis seminggu, Muntiyadi mulai bosen
merikso Togog.
Dhadhi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo
diperikso maneh
wong mek pasir.
Selama telung taun akhire ben isuk Muntiyadi
pethuk ambek Togog
numpak sepedaan.
Arek loro iku malih dhadhi konco apik,
kadang-kadang Togog
ditraktir
ngopi lek isuk.
Mari ngono Muntiyadi dipindah tugase mbalik nang
markas besar, gak
tau pethuk ambek Togog maneh.
Suatu hari, pas Muntiyadi mangan nang restoran,
dhadhak pethuk
Togog
maneh.
Tibake Togog iku sugih, montore sedan anyar.
Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing
nraktir.
Ambek mangan, arek loro iku ngobrol.
"Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga
ambek awakmu. Aku
yakin sakjane awakmu iki penyelundup, gak mungkin
awakmu isok sugih
koyok ngene.
Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha
saiki aku wis gak
jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok
khawatir, selama
telung
taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?."
takok Muntiyadi
penasaran.
"Sepeda . . ."
Sayang anak
Muntiyadi oleh tugas penyerbuan nang sarange GAM.
Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure
sik sepuluh taun
gak
gelem
ditinggal njaluk melok.
Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari
mulih sekolah
langsung
melok numpak pesawat.
Nang pesawat wis onok koncone Muntiyadi jenenge
Togog ambek Gempil.
Pas nang awang-awang, dhadhak mesin pesawate
mbrebhet terus mati.
Wong papat iku mau mulai pucet kepoyoh-poyoh
royokan parasut.
Lha masalae parasute iku mek telu, padahal wonge
onok papat
termasuk
Tole
anake Muntiyadi.
Mergo wedhi kedisikan, Togog langsung nyaut
parasut terus terjun
metu
pesawat.
Mari ngono Gempil gak gelem kalah, melok nyaut
parasut terus terjun
pisan.
Muntiyadi terus rundingan ambek anake, sopo sing
kudhu ngalah soale
parasute
kari sithok.
"Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa
depanmu sik dhowo.
Bapak
mek
titip salam gawe mbokmu yo Le."
"Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili,
ngisin-ngisini markas
besar
ae.
Iki lho parasute sik onok loro. " jare Tole.
"Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog
ambek Gempil ?"
Muntiyadi heran.
"Sing disaut Om Togog iku mau tas sekolahku . . ."
Lali
Sore-sore Wonokairun nangis gerung-gerung ndhik
pinggir embong
ambek
napuki sirahe. Gak sui Bunali liwat, begitu
ndhelok onok wong tuwek
nangis langsung mandhek nakoni.
"Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong
?" takok Bunali.
"Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak
rabi, umure 20
taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun
ambek nangis.
"Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?.
" Bunali mulai
bingung.
"Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter
masak. Opo ae kari
njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang
sing enak-enak
pokoke. " jare Wonokairun.
"Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik
mewek ae. "
Bunali
tambah bingung.
"Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku.
Lek onok sing
nggudho
langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh.
"Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok
nangis gerung-
gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar
meneh.
"Aku lali ndhik endhi omahku . . . ."
Ndlahom
Muntiyadi bingung nggoleki bojone. Mari
munyer-munyer sepedaan,
akhire ketemu.
Muntiyadi kuaget, tibake Romlah lagi ndhodhok
ndhik tengah
lapangan,
waduh sempel wong iki pikire.
Seko pinggir embong Muntiyadi mbengoki bojone.
"Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik" jare
Muntiyadi ambek bengok-
bengok.
"Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi numpak
perahu nang tengah
segoro" jare Romlah.
"Waduh dik, mulakno wong ngarani awakmu ndlahom,
wong kelakuanmu
pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok
ngisin-ngisini aku"
jare
Muntiyadi emosi.
"Gak gelem aku cak, wong aku lagi enak-enak golek
iwak " jare
Romlah.
"Mulih tah gak !!!" jare Muntiyadi muntap.
"Gak gelem!! " jare Romlah.
"Tak gibheng lho yo !!!" jare Muntiyadi.
"Rinio lho lek wani !!" jare Romlah.
"Oo... saking ae aku gak isok renang"
[Non-text portions of this message have been removed]
_________________________________________________________________
MSN Photos is the easiest way to share and print your photos:
http://photos.msn.com/support/worldwide.aspx
Other related posts:
- » [ak93-feua] Fwd: [Alumni FE Unair] banyolan suroboyoan
Reply-To: Alumni_FE_Unair@xxxxxxxxxxxxxxx
To: <ak96unair@xxxxxxxxxxxxxxx>, <Alumni_FE_Unair@xxxxxxxxxxxxxxx>, <sma6sby@xxxxxxxxxxxxxxx>
Subject: [Alumni FE Unair] banyolan suroboyoan
Date: Tue, 16 Jul 2002 08:34:40 +0700
kanggo ngusir kangen karo Suroboyo....
Diuber celeng
Sore-sore mari mulih angon, Bunali pethuk ambek Brudin. "Waras ta !! " jare Brudin ndhik Bunali. "Waduh dino iki aku meh mati disruduk celeng " jare Bunali. "Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?" jare Brudin. "Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni ambek pring dhadhak nguamuk. Aku diuber-uber katene disrudhuk, untunge iku celenge bolak-balik tibo kepleset, dhadhi aku sempet menek wit klopo". jare Bunali. "Waduh cik sereme, lek aku sing ngalami wis pucet kepuyuh-puyuh gak karuan" jare Brudin. "Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?"
Drakula
Onok drakula loro jenenge Kentus ambek Kentir Arek loro iki wis sak wengi gentayangan golek mbun-mbunan gak oleh- oleh. Wis meh katene isuk Kentir mbalik atik lambene abhang kabeh belepotan getih. Ndhelok ngono, Kentus malih purik, "Waduh awakmu kok isok oleh getih akeh ?". "Awakmu kepingin tah ?. Ayo melok aku !!! " jare Kentir. Mari ngono arek loro iku miber bareng. Gak sui terus anjlok ndhik wuwungane bangunan. "Awakmu kethok cagak gendero ndhik ngisor iku ?" takok Kentir. "Yo kethok rek !! Sing cedhake pos satpam iku se ," jare kentus. "Wah hebat awakmu . ." jare Kentir. "Lho opoko masalae ? " takok Kentus. "Soale aku mau gak kethok . ." jare Kentir.
Asmuni
Bunali lagi kulak sandal nang pasar. Moro-moro onok arek marani Bunali. "Lho sampeyan iki Asmuni Srimulat yo?" takok arek mau. "Dhudhuk !. Ngawur ae.!!" jarene Bunali. "Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!" jarene arek mau ngeyel. Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk Asmuni Srimulat, tapi arek mau tetep ae ngotot gak percoyo. Ndhik endhi ae Bunali ditututi ambek arek iku mau. Mergo mangkel, akhire Bunali ngiyakno, cik arek iku ndang ngalih. "Yo wis tak akoni aku pancene Asmuni Srimulat!. Kate lapo kon !!" "Tapi kok gak mirip blas yo?" jare arek mau ambek nginclik.
ASI
Yuk Jah lungo nang dokter anak ambek nggendhong bayek. Gak sui Yuk Jah diceluk mlebu, tibake doktere guanteng. Mari merikso bayeke, doktere takok nang Yuk Jah, "Ning, arek iki ngombe ASI opo susu botol ?" "ASI pak dokter . . ." jare Yuk Jah. "Wah lek ngono tulung aku prelu merikso susu sampeyan, " jare doktere. Yuk Jah nurut, klambine dibukak. Mari ngono ambek doktere diperikso alon-alon. Yuk Jah seneng ae, soale enak ambek doktere kan ganteng pisan. Wis mari merikso, doktere ngomong ngene, "Waduh Ning, yo pantes bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu." Jare Yuk Jah, "Dhudhuk aku sing nyusoni pak dokter ". "Lha sopo maneh lho ? ." doktere bingung. "Aku iki ewange . ."
Wedhi karo bojo
Mari pegatan muntiyadi terus rujukan maneh karo romlah. Masalahe muntiyadi cinta pol karo romlah. Kapanane ndek kesatuanne muntiyadi, tentara diperintah baris. Tapi komandan njaluk barisanne dibagi loro. Barisan sing pertama tentara sing wedi karo bojone. Barisan sing kedua tentara sing gak wedi karo bojone. Pas komandan ngecek barisan. Barisan sing pertama akeh pol. Barisan sing kedua cuman siji yo muntiyadi Komandanne takok nang muntiyadi : Opo'o peno kok gak wedi karo bojo. "Lho aku iki ndek barisan kedua, dikongkon karo bojoku" Jare muntiyadi.
Nostalgia
Pas wayahe bulan purnama, Muntiyadi ngejak Romlah ngelencer nostalgia numpak bronpit. Mari ngono, arek loro iku tekan mburine pabrik paku. "Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni lakon limang tau kepungkur pas pacaran biyen ?" jare Muntiyadi. "Iyo cak, setuju." jare Romlah. Mari ngono, Romlah dilungguhno ndhik pager wesi mburine pabrik paku iku. Terus ambek Muntiyadi, Romlah dijak indehoi koyok jamane pas pacaran biyen. Moro-moro, Romlah lunjak-lunjak ambek awake horeg kabeh. Ndelok bojone giras ngono, Muntiyadi tambah semuangat. Wis oleh rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket. "Waduh dik, awakmu kok cik girase " jare Muntiyadi. "Iyo cak, limang taun kepungkur, pager wesine gak onok setrume. ."
Semongko
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal lagi wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing ilang. Jarene wong sing nyolong iku Wonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep. Akhire Bunali nemokno cara cik malinge kapok. Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok tulisane ngene, "Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku iki wis tak suntik racun" Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok limolas, Bunali mulih. Sisuke Bunali nyambangi kebone maneh, pas di ijir semongkone sik pancet limolas. "Wah tibake malinge gocik, tak bujuki ambek pengumuman ae wis wedhi " pikire Bunali. Mari ngono Bunali ndhelok papan pengumumane ambruk, wah paling ketiup angin, pikire Bunali maneh. Pas diwalik, tibake papan pengumumane ditambahi tulisan ambek malinge, "Awas !!! saiki onok loro".
Wedhus
Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus. "Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?" jare Bunali "Yo lumayan " jare si Mbah "Pira kabehe, Mbah ?" takon Bunali maneh "Sing putih opo sing ireng ?" "Sing putih, wis" "Selawe"' "Wik, cik akehe. Lha sing ireng?'" "Podho..." jare Wonokairun ambek ngarit suket Bunali takon maneh. "Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah.." "Yo.." "Pirang kilo mangane sakdino ?" "Sing putih opo sing ireng ?" 'Sing ireng, wis' "Yo kiro-kiro limang kiloan" "Lha sing putih?" "Podho . . ." Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah ireng, wong jawabane yo podho ae. "Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng, jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?" "Ngene lho, sing putih iku wehusku..." "Lha sing ireng ?" "Podho . . ."
Bajak Laut
Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat. Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras. Sing luwih nemen maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen wis cumplung ditutupi kain ireng malih koyok bajak laut. "Lho Mun, sikilmu opoko ? " takok Gempil. Mari ngono Muntiyadi cerito pengalamane kijolan sikile wong wedhok. "Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?" Muntiyadi genti takok nang Gempil . "Pas aku patroli nang Aceh, sikilku ngincak granat, langsung puthul. Pas iku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilku dhadhi mek sithok". "Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke beras ?" takok Muntiyadi maneh. "Mari sikilku tughel iku mau, aku dirawat ndhik barak. Moro-moro barakku dibom ambek mungsuh, kenek tanganku, langsung tughel. Pas iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku gelem. " jarene Gempil maneh. "Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ? Kelilipen granat tah ?" takok Muntiyadi maneh. "Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku iku mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ". jare Gempil. "Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk isok motone cumplung". Muntiyadi mulai gak percoyo. "Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk" jare Gempil. "Lho opoko ?" takok Muntiyadi. "Iku pas dino pertama aku nggawe cathok beras".
Numpak Taksi
Muntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi. Embong wis suepi, gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok. Muntiyadi malih merinding disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum'at kliwon. Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan pikire. Mari mlebu taksi lungguh ndhik mburi, Muntiyadi terus ngandani supir taksine njaluk diterno mulih nang Wiyung. Mergo kekeselen, gak sui Muntiyadi langsung keturon pules. Pas enak-enak turu, Muntiyadi moro-moro keroso taksine kok tambah alon. Bareng didelok dhadhak supir taksine wis gak onok, tibake montore mlaku dhewe. Muntiyadi tambah gemeter pas ndhelok tibake taksine lagi ngeliwati kuburan. Mergo gak kuat nahan wedhi, Mutiyadi bengok-bengok ambek kepuyuh- puyuh "Tolong !!. . .tolong !!". Moro-moro seko jendelone taksi, onok endhase supir taksi njengongok. Muntiyadi tambah pucet gak karuan, tibake supir taksine ngomong ngene. "Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung, montore mogok iki lho. ."
Mercon
Kentir pethuk ambek konco lawase sing jenenge Kentus. Pas ketemu arek loro iku podho kagete mergo Kentir ambek Kentus podho- podho sirae petal, raine gosong ambek untune yo podho bogange. Arek loro iku takok takokan opoko kok isok podho bocele. Kentir cerito lek raine rusak, sirae petal, ambek untune ngowos mergo melok nyemprot kobongan ambek mangap. "Pas aku mangap dhadhak onok elpiji mbledhos" jare Kentir. Mari ngono Kentir takok nang Kentus opoko kok sirae petal. "Mari teraweh aku nyumet mercon ambek rokok. Mari tak sumet, mercone tak sawatno wong dhodhol soto terus ndhelik ambek ngisep rokok. Dhadhak wonge ngerti, aku diuber terus sirahku digepuki pikulane soto" jare Kentus. "Lha lek raimu opoko kok gosong" takok Kentir maneh. "Mari sirahku waras, aku merconan maneh. Mari tak sumet ambek rokok, mercone tak sawatno wong dhodhol bakso terus dhelik maneh ambek ngisep rokok. Dhadhak aku ketemon maneh, aku diuber mari ngono diguyang dhudhuhe bakso" jare Kentus. "Wok nemen kon iku, ngono yo gak kapok. Lha lek untumu opoko kok guwung kabeh ?" takok Kentir maneh. "Oo lek iki seje ceritone. Pas katene nyumet mercon dhadhak onok arek pacaran liwat" "Kapok kon, mulakno tah ojok seneng nginceng. Paling kon digibheng ambek sing lanang " jare Kentir kemeruh. "Gak ngono ceritone . ." jare Kentus. "Opoko lho . .?" takok Kentir. "Aku lali . . . Rokokku sing tak sawatno. . ."
Kepiting
Romlah njaluk ditukokno kepiting gawe buko. "Yo wis tak tukokno nang rolak" jare Muntiyadi. "Lho gak numpak bronpit tah ?" takok Romlah. "Gak wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae" jare Muntiyadi. Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo. Dhadhak ndhik bemo Muntiyadi pethuk ambek bekas pacare biyen, jenenge Sablah. "Lho cak Mun, kate nang endhi peno cak ?" takok Sablah. "Kate nglencer golek angin . ." jare Muntiyadi. "Sakjane aku kate kulak kain, tapi wurung ae wis, tak melok peno ae" jare Sablah ngalem. Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam Ndhik kono lak isis tah, dhadhi gak keroso moro-moro wis sore. "Waduh blaen iki, aku kudhu mulih, wis yo ." jare Muntiyadi. Mari pamitan, Muntiyadi mampir nang rolak tuku kepiting diadhai kresek. Mergo gopoh kabeh, pas katene mlebu pekarangan dhadhak kreseke jebol, kepitinge buyar kabeh. Ambek nggurak kepitinge, Muntiyadi bengok-bengok "Ayo cepetan sithik . .wis meh tekan iki " Krungu bojone bengok-bengok, Romlah ambek muring-muring. "Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha mosok kepiting digiring padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . ."
Wanita Besi
Sutaji gupuh kabeh marani kantor pulisi katene lapuran. "Waduh Pak Pulisi, aku sik tas ae dinunuti Margaret Tatcher " jare Sutaji. "Sampeyan ojok macem-macem lek lapuran . " jare pulisine gak percoyo. "Saestu Pak, asli aku gak mbujuk ". jare Sutaji. "Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret iku nang ndhi ?" takok pulisine. "Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru, moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut. Bareng wis munggah, aku kuaget tibake wong bule iku Margaret Tatcher. " jare Sutaji. "Lho kok sampeyan yakin lek iku asli Margaret Tatcher ?" takok Polisine. "Aku yakine iku pas ngisi solar, dhe'e iku titip njaluk tukokno Mesran Super, jarene ngelak. Lha sisane iku ditetesno mripate, jarene mripate perih " jare Sutaji. "Opoko ceritone kok dhe'e sampek isok nunut awakmu ?" takok pulisine maneh. "Ceritone iku, dhe'e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas sampek Demak dhadhak moro-moro dhe'e diuber-uber wong akeh, onok tukang rombeng, onok juragan besitua. Kabeh iku nggowok timbangan dhewe-dhewe kepingin ngiloni dhe'e. Mergo wedhi, akhire dhe'e mlayu mbalik nang hotel. Pas arep tekan hotel, dhadhak dhe'e pethuk ambek wong Timbang Badan. Begitu ndhelok timbangan, Margaret tambah pucet kewedhen, terus mlayu maneh sampek akhire pethukan ambek aku njaluk nunut. Pas tak takoni arep nang endhi, jarene sembarang pokoke sing aman. Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki iku aku arep lapuran ndhik sampeyan lek Margaret iku ngilang maneh. Aku wedhi lek disalahno." jare Sutaji. "Lho kapan dhe'e ngilang maneh ? " takok pulisine. "Pas praotoku tak enggokno jembatan timbang "
Ketinggalan Sepur
Mari nglaporno margaret thatcher sutaji oleh tugas maneh seko kaji Imron. Sutaji dikongkon ngeterno duwek rong juta gawe mbayar utange kaji Imron. "Pak .....duwek rong juta iki dikekno sopo" ? Takok sutaji. "nggone Pak Bunali ndek Semarang" jare Pak kaji "sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur" jare sutaji maneh "Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion sepur" jare Pak Kaji.
Menene wong telu budal numpak sepur jurusan semarang. "Sepure sek suwe rek .....ayok ngopi karo rokokan desek rek" jare sutaji Akhire wong telu mau ngobrol karo guyon cekikikan ndek warung kopi. Saking asyike guyon wong telu mau gak ngerti lek sepure kate budal
Pas suorone sepur muni banter teett...tetttt ... arek telu mau kuaget Mari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi sepur Gempil karo sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang sepur Sutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalan
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ... Wong sing ndelok ..sutaji ... ono sing sakno .. ono sing bingung ... ono sing ngiro arek gendeng
Satpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking sedihe terus dilampiasno ngguyu "hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo' o? jare satpame Sing kate lungo iku sakjane aku .... Sing numpak sepur kok malah sing ngeterno aku ...
SPG
Sore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Wonokairun. "Kulo nuwun. " jare cewek iku ambek nyepot sandal. "Oo monggo, monggo pinarak. "jare Wonokairun. "Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?" takok ceweke. "Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk " jare Wonokairun. "Yen ngoten, kulo ngerantos mawon " jare ceweke maneh. "Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk " jare Wonokairun ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu. Mari ngono tamune ditinggal ngetren dhoro. Pas Wonokairun mulih, tibake cewek iku sing lungguh nang ruang tamu. Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae. "Ibu teng pundhi to Pak ?" takok cewek SPG iku. "Bojoku lungo nang kuburan ndhuk" jare Wonokairun. "Jam pinten mangke kondure ?" takok cewek iku maneh. "Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih "
Njegur
Onok juragan tambak jenenge Sablah ngadakno sayembara. "Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal oleh hadiah Sepeda Montor." jare Sablah. Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo, nyambik, bajul lan sak panunggalane. Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang anyar. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok boyone guedhe-guedhe mangap kabeh. Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak. Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo. Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumak yo ngono, awake dhedhel kuabeh. Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak. "Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus juta" jare Sablah, tapi Muntiyadi tetep nolak. "Tak tambahi mas-masan sak kilo" jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep gak gelem. "Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti" jare Sablah gak gelem kalah. "Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene" jare Muntiyadi.
Numpak Taksi 2
Mari jogo bengi Muntiyadi mulih numpak taksi. Timbangane sepi, Muntiyadi njawil supir taksine kate ngejak ngobrol. Pas dijawil dhadhak supir taksine kuaget setengah mati. Saking kuagete, sikile langsung mancal gas, montore langsung mencelat katene nyosop warung. Untunge, supire sik sempet ngincak rem, gak sidho nubruk. Muntiyadi ambek supire podho pucete gak isok ambekan. Pas wis tenang, Muntiyadi njaluk sepuro ambek takon nang supire opoko dijawil ae kok kuaget. Jare supire "Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan." Muntiyadi bingung "Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek kagetan koyok ngene ?" "Aku mbiyen yo nyupir pisan" jare supir taksine. "Supir praoto tah ?" takok Muntiyadi. "Supir montor jenasah . ."
Sepuluh Ewu
Wonokariun ngejak gendakane, jenenge Mbok Cempluk, perikso nang dokter Bunali. "Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso." takok dokter Bunali. "Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure 75. Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku iki main koyok manten anyar ?" takok Wonokairun ambek isin-isin. "Lho lek sampeyan gak onok penyakit yo aman-aman ae. " jare doktere. "Wah tepak lek ngono, cumak cik tambah mantep, tulung aku ambek bojoku diperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek bojoku nang kamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok menowo onok opo-opo." Jare Wonokairun. Batine Bunali, sak umur-umur lagek iki ono pasien njaluk sing aneh koyok ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti, mari jantunge diperikso, wong loro iku main tutupan layar. Lha Bunali ngenteni jogo-jogo lek misale wong loro iku gak kuat terus jantungen. Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya- ngguyu. "Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun. Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat. "Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir." "Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun. "Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali. Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.
Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main. Bunali yo nuruti ae wong pancen tugase sebagai dokter. Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya- ngguyu. "Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun. Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat. "Lak wis tak kandani, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir." "Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun. "Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat." Jare Bunali. Mari ngono arek loro iku pamitan mulih.
Seminggu maneh, wong loro iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main. Bunali wis mulai ngersulo, tapi yo sik dituruti. Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya- ngguyu. "Yok opo dok, aman ae tah?" takok Wonokairun. Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat. "Koyok minggu wingi, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir." "Suwun dok. Piro ongkose ?" takok Wonokairun. "Sik tah mbah, aku katene takok. Sampeyan lak wis tak kandani lek sampeyan iku sehat, laopo bolak-balik teko rene ngongkon aku mentelengi sampeyan main. Masio elek, aku iki dokter rek !!, dhudhuk wasit smack down." Bunali mulai purik. "Ngene lho dok, aku iki wis muteri sak Suroboyo, Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa kamar sing ngisore sepuluh ewu ."
Pelabuhan
Muntiyadi oleh tugas jogo nang pelabuhan Tanjung Perak mulai isuk sampek sore. Isuk-isuk kiro-kiro jam enem, Muntiyadi pethuk ambek Togog numpak sepeda gunung metu seko pelabuhan. Muntiyadi curiga soale, sepedane Togog digandoli glangsing guedhe loro kiwo tengen. Isine pasti sabu-sabu, utowo putaw pikire Muntiyadi. Mergo curiga, Togog dicegat terus digeledah kuabeh mulai klambi, kathok sampek kampes. Mari ngono isi glangsinge yo disuntek pisan, tibake isine mek pasir thok. Gak onok nakobar blas. "Kon laopo sepedaan nang kene ?" takok Muntiyadi. "Ngene lho pak, aku iki seneng olahraga nang pinggit laut, angine enak." jare Togog. "Lho laopo sepedamu apik-apik athik kon gandholi pasir ?" takok Muntiyadi. "Sepedaku iki enteng pak, cik rodhok abhot sithik yo tak gandholi pasir iki." jare Togog maneh. Pikire Muntiyadi yo masuk akal penjelasane Togog iki. Mari KTPne diperikso, akhire Togog diculno. Sisuke, Muntiyadi pethuk Togog sepedaan maneh. Mergo sik curiga, Togog diperikso maneh koyok wingi. Akhire pancen gak onok opo-opo, isine glangsing cumak pasir thok, Togog terus diculno maneh. Kiro-kiro wis seminggu, Muntiyadi mulai bosen merikso Togog. Dhadhi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo diperikso maneh wong mek pasir.
Selama telung taun akhire ben isuk Muntiyadi pethuk ambek Togog numpak sepedaan. Arek loro iku malih dhadhi konco apik, kadang-kadang Togog ditraktir ngopi lek isuk.
Mari ngono Muntiyadi dipindah tugase mbalik nang markas besar, gak tau pethuk ambek Togog maneh. Suatu hari, pas Muntiyadi mangan nang restoran, dhadhak pethuk Togog maneh. Tibake Togog iku sugih, montore sedan anyar. Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir. Ambek mangan, arek loro iku ngobrol.
"Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane awakmu iki penyelundup, gak mungkin awakmu isok sugih koyok ngene. Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki aku wis gak jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok khawatir, selama telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?." takok Muntiyadi penasaran. "Sepeda . . ."
Sayang anak
Muntiyadi oleh tugas penyerbuan nang sarange GAM. Repote, anake Muntiyadi sing jenenge Tole umure sik sepuluh taun gak gelem ditinggal njaluk melok. Mergo sayang anak, akhire Tole dijak pisan, mari mulih sekolah langsung melok numpak pesawat. Nang pesawat wis onok koncone Muntiyadi jenenge Togog ambek Gempil.
Pas nang awang-awang, dhadhak mesin pesawate mbrebhet terus mati. Wong papat iku mau mulai pucet kepoyoh-poyoh royokan parasut. Lha masalae parasute iku mek telu, padahal wonge onok papat termasuk Tole anake Muntiyadi.
Mergo wedhi kedisikan, Togog langsung nyaut parasut terus terjun metu pesawat. Mari ngono Gempil gak gelem kalah, melok nyaut parasut terus terjun pisan. Muntiyadi terus rundingan ambek anake, sopo sing kudhu ngalah soale parasute kari sithok.
"Le anakku, parasut iki gawe awakmu ae, masa depanmu sik dhowo. Bapak mek titip salam gawe mbokmu yo Le."
"Pak, sampeyan wis gak usah mbrebes mili, ngisin-ngisini markas besar ae. Iki lho parasute sik onok loro. " jare Tole.
"Lho kok isok ngono, lak mau wis disaut Togog ambek Gempil ?" Muntiyadi heran. "Sing disaut Om Togog iku mau tas sekolahku . . ."
Lali
Sore-sore Wonokairun nangis gerung-gerung ndhik pinggir embong ambek napuki sirahe. Gak sui Bunali liwat, begitu ndhelok onok wong tuwek nangis langsung mandhek nakoni. "Mbah, laopo sampeyan nangis ndhik pinggir embong ?" takok Bunali. "Aku ndhuwe bojo anyar ndhik omah, sik tas ae tak rabi, umure 20 taun, sik enom, ayu, semlohe. " jare Wonokairun ambek nangis. "Lho lak enak se sampeyan, laopo kok nangis lho ?. " Bunali mulai bingung. "Ngene lho cak, wis ayu, bojoku iku yo pinter masak. Opo ae kari njaluk, jangan asem, rawon, brengkes, sembarang sing enak-enak pokoke. " jare Wonokairun. "Lha kurang opo maneh sampeyan Mbah. Ngono kok sik mewek ae. " Bunali tambah bingung. "Mari ngono yo, bojoku iku setia pol ambek aku. Lek onok sing nggudho langsung dikandhakno aku. " jare Wonokairun maneh. "Lek ngono ceritane, lha terus opoko sampeyan kok nangis gerung- gerung gak mari-mari ?" Bunali wis gak sabar meneh. "Aku lali ndhik endhi omahku . . . ."
Ndlahom
Muntiyadi bingung nggoleki bojone. Mari munyer-munyer sepedaan, akhire ketemu. Muntiyadi kuaget, tibake Romlah lagi ndhodhok ndhik tengah lapangan, waduh sempel wong iki pikire.
Seko pinggir embong Muntiyadi mbengoki bojone. "Ooooiii !!! Laopo kon ndhik kono dik" jare Muntiyadi ambek bengok- bengok. "Lho sampeyan gak kethok tah, aku lagi numpak perahu nang tengah segoro" jare Romlah. "Waduh dik, mulakno wong ngarani awakmu ndlahom, wong kelakuanmu pancene koyok ngono. Ayok ndhang mulih, ojok ngisin-ngisini aku" jare Muntiyadi emosi. "Gak gelem aku cak, wong aku lagi enak-enak golek iwak " jare Romlah. "Mulih tah gak !!!" jare Muntiyadi muntap. "Gak gelem!! " jare Romlah. "Tak gibheng lho yo !!!" jare Muntiyadi. "Rinio lho lek wani !!" jare Romlah. "Oo... saking ae aku gak isok renang"
[Non-text portions of this message have been removed]